در شماره پاییز 1387 مجله پژوهش در پزشکی (دوره 32، شماره 3) مقاله ای تحت عنوان «بررسی عاقبت بارداری در 60 خانم باردار به دنبال واکسیناسیون سهوی سرخجه به فاصله 1 تا 4 هفته قبل یا بعد از لقاح» در صفحات 207 تا 211 منتشر گردیده است. در نتیجه گیری مقاله آمده است که « به نظر می رسد تلقیح سهوی واکسن سرخجه در زنان باردار باعث بروز سندرم سرخجه مادرزادی نمی شود». نظر به اینکه این مقاله دارای کاستی و محدودیت هایی است که طبعا و متعاقب آن نتیجه گیری فوق را مخدو ش نموده است، جهت جلوگیری از تکرار اشتباه متدولوژی در تحقیقات بعدی نقد این مقاله به عرض خوانندگان می رسد.- در قسمت مقدمه عنوان شده است که «نیمی از حاملگی ها ناخواسته می باشند...»، ولی برای مطلب ذکر شده منبعی ذکر نشده است.- روش تحقیق در این مقاله از نوع آینده نگر عنوان شده است، در حالی که خصوصیات تحقیق آینده نگر را نداشته و با توجه به طراحی تحقیق، این مطالعه از نوع توصیفی و longitudinal می باشد.

شناخت میزان وقوع عفونت سرخجه در دوران بارداری و آگاهی از سطح مصونیت زنان نسبت به ویروس سرخجه در سالهای باروری معیار مهمی در تعیین میزان وقوع عفونت سرخجه داخل رحمی است، لذا طی مطالعات سرولوژیک سرم 1008 تن زنان باردار با سابقه تماس با افراد مشکوک به سرخجه و نیز سرم 2000 تن زنان آبستن 15 تا 45 سال که ظاهرا سالم بوده اند طی سالهای 1371 تا 1376 در چندین مرکز پزشکی درمانی شهر تهران تهیه گردید و در بخش ویروس شناسی انستیتو پاستور ایران مورد بررسی قرار گرفت. در این پژوهش با بهره گیری از تکنیک ایمونوسرولوژیک EIA اقدام به شناسایی پادتن IgM ویروس سرخجه در سرم زنان شد که در 2.5 درصد از زنان باردار عفونت جدید سرخجه مشخص گردید. و مشاهده شد که میزان عفونت با ازدیاد سن باروری کاهش داشته است و نیز با بکارگیری تکنیک سرولوژیک HAI عیار پادتن ویروس سرخجه در سرم زنان آبستن که ظاهری سالم داشته اند شناسایی شد که حدود 94 درصد زنان دارای پادتن ویروس سرخجه بودند و میانگین هندسی عیار پادتن ویروس سرخجه (GMT) در زنان برابر 32.55 برآورد گردید. نتایج حاصل از این پژوهش بیانگر وقوع کم عفونت سرخجه در دوران بارداری و وفور بالای پادتن ویروس سرخجه در سالهای باروری در شهر تهران است که حاکی از پایین بودن خطر وقوع سندرم سرخجه مادرزادی (CRS) در این شهر می باشد.

زمینه و هدف: با توجه به اینکه واکسن سرخجه، ویروس زنده ضعیف شده می باشد، از نظر تئوری امکان عبور از جفت و آلوده سازی جنین را دارد. انتقال عفونت سرخجه در سه ماه اول حاملگی به جنین، می تواند آنومالی ها شدید در جنین ایجاد نماید. ولی تاکنون در مطالعاتی که بر روی این افراد انجام شده است، نشانی از بروز ناهنجاری های مربوط به سندرم سرخجه مادرزادی (Congenital rubella syndrome=CRS) مشاهده نشده است. در طرح واکسیناسیون همگانی سرخک ـ سرخجه که در آذرماه 1382 در ایران انجام شد، تعدادی زیادی از زنان باردار به طور اتفاقی واکسنMR  ((Measles-rubella دریافت نمودند، که در این مطالعه سعی شد تا فراوانی سندرم سرخجه مادرزادی در زنان باردار مراجعه کننده به بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) و امام خمینی (ره) در سال 1382 تعیین شود. روش بررسی: در این مطالعه همگروهی، 810 نفر با میانگین سنی 25-14 سال از این زنان، تحت پیگیری قرار گرفتند. افراد به دو گروه«حساس» و «با ایمنی قبلی» در مقابل سرخجه قبل از واکسیناسیون (توسط ارزیابی پاسخ IgG Avidity به واکسن سرخجه) تقسیم شدند و سپس زنان حساس تا زمان زایمان پیگیری شدند و نوزادان آنها تا 2 سالگی پیگیری شدند. یافته ها: در 2 نوزاد که از گروه افراد حساس نسبت به سرخجه متولد شده بودند، IgM اختصاصی سرخجه در سرم خون بند ناف یافت شد که نوزادان، تحت پیگیری قرار گرفتند و نشانه ای از سندرم سرخجه مادرزادی را نشان ندادند. نتیجه گیری: براساس یافته های این مطالعه، ریسک خطر عفونت با ویروس سرخجه برای جنین مادرانی که تصادفا در مواجهه با این ویروس قرار گرفتند، فوق العاده ناچیز بود.

مقدمه: تصمیم گیری در مورد زنان حامله ای که دچار راش شده اند یا در تماس با بیمار دارای راش های سرخجه فرم می باشند، ضرورت و اهمیت تشخیص افتراقی عفونت اولیه سرخجه را از عفونت مجدد روشن می سازد. در گذشته، برای تشخیص عفونت اولیه اثبات حضور IgM اختصاصی سرخجه در سرم کافی می نمود اما گاهی حضور IgM دلایلی غیر از عفونت اولیه سرخجه دارد. در این پژوهش با توجه به این حقیقت که اویدیتی IgG در عفونت اولیه پایین تر از اویدیتی آن در عفونت مجدد می باشد، کاربرد یک روش سرولوژیک برای سنجش اویدیتی IgG اختصاصی سرخجه بعنوان هدف در نظر گرفته شد. روش کار: به این منظور یک مجموعه سرم (panel) 72 تایی از افراد دارای راش که سرخک منفی بودند انتخاب گردید. نمونه ها با در نظر گرفتن سن و معیارهای سرولوژیک )نتایج آزمون HI و ردیابی (IgM در دو گروه 40) A نمونه( و 32) B نمونه( قرار گرفتند که برای گروه A وجود IgG با اویدیتی پایین و برای گروه B وجود IgG با اویدیتی بالا مورد انتظار بود. بر روی نمونه های فوق IgG avidity assay (EIA format)  با استفاده از کیت تجاری Radim و اوره 6 مولار (دناتوره کننده ضعیف پروتیین) با روش Elution انجام شد و اندکس اویدیتی بدست آمد.نتایج: به کمک نرم افزار Splus با روش CART مرز بین IgG دارای اویدیتی بالا و IgG دارای اویدیتی پایین 47.5 درصد بدست آمد، بر این اساس به کمک منحنی Roc در نرم افزار SPSS حساسیت و ویژگی این آزمون بترتیب 0.969 و 0.975 محاسبه گردید.بحث: در نهایت نتایج بدست آمده نشان می دهد این روش برای تشخیص افتراقی عفونت اولیه سرخجه از عفونت مجدد مناسب می باشد.

سرخجه نوعی بیماری ویروسی خفیف است که بیشترین شیوع را در کودکان و جوانان دارد. عفونت سرخجه ای مادر در ماههای اولیه آبستنی اختلالات جدی و شدیدی را در جنین ایجاد می نماید. هدف از انجام این بررسی تعیین شیوع ایمنی نسبت به سرخجه در زنان باردار ساکن اهواز می باشد. برای این منظور میزان ایمنی نسبت به سرخجه در یک نمونه 250 تایی از زنان باردار مراجعه کننده به درمانگاههای زنان که بطور تصادفی انتخاب شده بودند، تعیین گردید. نمونه برداری از خون صورت گرفت و سپس آزمایش الیزا جهت تعیین آنتی بادی ضد سرخجه از کلاس IgG بر روی تمام نمونه های سرمی جدا شده از خون انجام شد. نتایج نشان داد 92 درصد از زنان باردار در گروههای سنی مختلف نسبت به سرخجه مصون و 8 درصد حساس بودند. %95 دامنه اطمینان برای نسبت افراد مصون برابر(95.4%-88.6%)  بدست آمد. نسبت مصونیت در زنان باردار خاه دار 8/92 درصد زنان باردار شاغل7/90 درصد بود که تفاوت معنی داری را از نظر آماری نشان نمی دهد (P=0.29).با توجه به بالا بودن درصد مصون زنان باردار نسبت به سرخجه در شهر اهواز و در صورتیکه درصد مصونیت در سایر مناطق این استان و دیگر قسمت های این کشور بالا باشد، بنظر می رسد واکسیناسیون عمومی ضروری نمی باشد ولی توصیه می گردد جهت جلوگیری از وقوع سندرم سرخجه مادرزادی وضعیت ایمنی دختران قبل از ازدواج و یا حداقل قبل از آبستنی مشخص تا درصورت مصون نبودن بر علیه سرخجه واکسینه شوند. همچنین آگاهی دادن دختران جوان در دبیرستان ها نیز می تواند قدمی مفید در این راستا باشد

هدف: سرخجه یک بیماری ویروسی مسری است که اکثرا علائم بالینی خفیف دارد و تشخیص داده نمی شود. ابتلای مادر باردار به این بیماری به خصوص در سه ماهه اول بارداری منجر به سرخجه مادرزادی می شود که یکی از علل مرگ و میر نوزادان و ایجاد معلولیت دائمی در کودکان می باشد. این مطالعه با هدف بررسی وضعیت ایمنی سرخجه در کودکان دبستانی مناطق 19 گانه آموزش و پرورش تهران انجام شد.روش مطالعه: این مطالعه یک بررسی توصیفی تحلیلی مقطعی بود. تیتر آنتی بادی ضد سرخجه (IgG)  به روش کمی لومینسانس در کودکان 6 تا 12 ساله شهر تهران اندازه گیری شد. یافته ها: 1665 دانش آموز شامل 975 (56.7%) دختر و 720 (43.3%) پسر وارد طرح شدند. میانگین سنی 1.53± 9.17 سال بود. 541 نفر (32.5%) واکسینه شده بودند و 1124 نفر (67.5%) واکسینه نشده بودند. از بین کسانی که واکسن زده بودند 205 نفر (38%) تیتر مثبت و 336 نفر (62%) تیتر منفی داشتند افرادی که واکسن نزده بودند 328 نفر (29.2%) تیتر مثبت داشتند. به طور کلی 525 نفر (31.5%) مصونیت داشتند و 1140 نفر (68.5%) تیتر آنتی بادی ضد سرخجه نداشتند. نتیجه گیری: نتایج فوق نشان می دهد ایمنی ایجاد شده توسط واکسن طولانی مدت نیست. بنابراین واکسیناسیون سرخجه در سنین شیرخوارگی باعث کاهش سرخجه مادرزادی نمی شود. به نظر می رسد جهت جلوگیری از سرخجه مادرزادی مطمئن ترین زمان برای تزریق واکسن در دختران در سنین قبل از ازدواج باشد.

این مطالعه مقطعی، توصیفی - تحلیلی در سال 1376 بر روی 1723 نفر از دختران دبیرستانی شهر تهران که سابقه تزریق واکسن سرخجه را نداشتند، با هدف تعیین وضعیت آنتی بادی آنان بر علیه ویروس سرخجه به عمل آمد. این دختران در سطح دبیرستان های دخترانه شهر تهران (تهران بزرگ) بصورت سیستماتیک خوشه ای، هر خوشه شامل کل دانش آموزان یک کلاس که حدودا 33 نفر در نظر گرفته شد، انتخاب شده بودند و پس از خون گیری، آزمایش به روش هماگلوتیناسیون غیرمستقیم بر روی نمونه خون آنها انجام شد. نسبت وجود آنتی بادی در جامعه 78.4±2 درصد برآورد شد که این رقم کاهش معنی دار از نظر سطح آنتی بادی نسبت به مطالعه مشابهی که یازده سال قبل توسط دانشکده بهداشت دانشگاه علوم پزشکی تهران انجام شده بود (81.5%) را نشان می داد. کاهش سطح آنتی بادی به ویژه در منطقه غرب شهر تهران قابل توجه بود.

سابقه و هدف: بیماری سرخجه بصورت جهانی رخ می دهد و معمولا یک بیماری تب دار و خفیف دوران کودکی می باشد اما رخداد عفونت در اوایل دوران بارداری ممکن است باعث ایجاد سندرم سرخجه مادرزادی یا CRS گردد. بار CRS در کشورهای مختلف جهان مشخص نیست اما تنها در کشورهای در حال توسعه سالانه حدود 100000 مورد CRS رخ می دهد. هدف از این مطالعه بررسی وضعیت ایمنی افراد گروه سنی 25-5 سال قبل و پس از واکسیناسیون همگانی سرخک – سرخجه سال 1382 در 10 استان ایران جهت ارزیابی تاثیر واکسیناسیون همگانی و تعیین گروههای سنی و مناطق حساس در جامعه می باشد تا در برنامه های بعدی واکسیناسیون مد نظر قرار گیرند.روش کار: 1217 و 2007 نمونه سرمی به ترتیب قبل و پس از واکسیناسیون از 10 استان توسط مراکز بهداشت شهرستانها جمع آوری و به بخش ویروس شناسی دانشکده بهداشت ارسال گردید. به منظور شناسایی IgG اختصاصی علیه سرخجه از تکنیک الایزا استفاده گردید.یافته ها: وضعیت ایمنی افراد از 73.4 قبل از واکسیناسیون به 98.8 بعد از واکسیناسیون افزایش یافت و این افزایش از لحاظ آماری معنی دار بود. بیشترین میزان ایمنی در گروه سنی 20-25 سال و کمترین میزان ایمنی در گروه سنی 5-9 سال مشاهده گردید.نتیجه گیری: نظر به اینکه %26.6 از افراد گروه سنی 20-25 سال در افراد مورد مطالعه نسبت به سرخجه حساس بودند و نیز با توجه به حساسیت 9.2 درصدی در گروه سنی 20-25 سال (گروه در معرض خطر بالا) ضرورت اجرای واکسیناسیون همگانی روشن می گردد. همچنین یافته های حاصل از این مطالعه نشان می دهند که واکسیناسیون همگانی سال 1382 موفقیت آمیز بوده و سطح قابل قبولی از ایمنی را در جامعه ایجاد کرده است.